Aglomeratzaile ez-organikoak gero eta aukera erakargarriagoa bihurtzen ari dira emisioak murriztu, lan-inguruneko baldintzak hobetu eta ekoizpen-prozesu jasangarriagoetara aurrera egin nahi duten burdinazko galdaketentzat.
Hala ere, aglomerazio-sistema ez-organikoak ezartzea ez da aglomeratzaile bat beste batekin ordezkatzea soilik. Aldaketa horrek moldeaketa-prozesuan, nukleoen fabrikazioan eta, oro har, galdaketa-prozesu osoan izan ditzakeen ondorioak ulertzea eskatzen du.
Gainera, ez dago galdaketa guztientzat balio duen irtenbide bakar bat. Prozesu bakoitzaren ezaugarri espezifikoak arretaz aztertu behar dira ezarpen-estrategiarik egokiena definitzeko.
Helburu horrekin, AZTERLANeko Jasangarritasun eta Ingurumen Ikerketa Taldeak orientabide praktikoen eta kontuan hartu beharreko funtsezko alderdien bilduma prestatu du, galdaketei aglomerazio-sistema ez-organikoetarako trantsizioa ebaluatzen eta planifikatzen laguntzeko.
- Aglomeratzaile ez-organikoen txertaoena ebaluatzeko gakoak.
- Trantsizio honi heldu aurretik helburu errealistak ezartzego gidaritza.
- Checklist praktikoa atentzio gehiago eskatzen duten prozesuko eremuak detektatzeko.
